· 

Ik geef GEWOON borstvoeding!

Regelmatig als ik een artikel tegen kom over borstvoeding, staan de reacties vol met; “Weer deze discussie? Hou nou eens op met het shamen van flessenmama’s! Kinderen worden daar ook gewoon groot mee!”. En dan maakt het niet eens uit waar het artikel specifiek over gaat, het woord borstvoeding hoeft eigenlijk alleen maar genoemd te worden en het roept een heleboel emoties op. Waar komen die emoties vandaan vraag ik me af? Ik heb in een artikel over borstvoeding nog nooit enige veroordeling gelezen. 

Ik kan het me ergens wel voorstellen. Als je zwanger bent lees je overal dat borstvoeding het beste is voor je kind (is het fysiologisch gezien ook). Ouders die van tevoren kiezen voor kunstvoeding wordt soms enorm op ingepraat. En er worden soms heel vuile dingen gezegd om ouders over te halen. Je zou niet het beste met je kind voor hebben bijvoorbeeld. Vreselijk dat er mensen zijn die dit zeggen. Elke ouder heeft toch het beste met zijn kind voor.

Persoonlijk ben ik van mening dat je het, als er geen factoren zijn die bv echt onmogelijk maken, in ieder geval zou moeten proberen. Hoe weet je nou wat je er van vind als je het nooit geprobeerd hebt? Denk ik dan. Maar goed, niet iedereen denkt als ik en daar is niets mis mee. Integendeel, ik wens niemand een dag in mijn hoofd toe.

Aan de andere kant, als je er voor kiest borstvoeding te geven en het kindje valt de eerste dagen net teveel af, of het zit de eerste weken niet mee, wordt heel snel gezegd ‘ga maar kunstvoeding halen’. Realistisch zie ik heel vaak dat er te snel opgegeven wordt. 
En dan heb ik het niet over de moeders die op het randje van een depressie en met bloedende tepels besluiten te stoppen. Nee, ik bedoel de moeders die stoppen doordat ze verkeerd geïnformeerd zijn door kraamzorg, consultatiebureau of dergelijke. Of de moeders die stoppen uit onzekerheid, met borstvoeding kun je nou eenmaal niet meten hoeveel je kindje precies binnenkrijgt. Als je kindje dan bijvoorbeeld vaker wil drinken dan om de zoveel uur die je van de kraamzorg ofzo te horen kreeg, kun je snel het idee hebben dat je tekort melk hebt.
Ik oordeel trouwens niet over die moeders, wel over de zorgverleners die niet de juiste kennis hebben. Dat vind ik enorm kwalijk. 

Als het wel lekker loopt beginnen mensen met 3 maanden al te vragen "of je nu nog steeds borstvoeding geeft?". Als je langer doorgaat dan 6 maanden gaat het consultatiebureau zelfs vragen stellen. Met 15 maanden dacht de huisarts dat ik Floyd helemaal niets anders te eten en drinken gaf omdat hij nog borstvoeding kreeg. Toen ik zwanger was van Logan en geen melk had, werd regelmatig gevraagd waarom ik hem dan nog steeds de borst gaf want "het heeft nu toch geen nut meer?" en daarbij de vraag "of ik mijn eigen lichaam niet weer terug wil?". Die laatste vind ik sowieso een rare vraag aan een zwangere, maar dat terzijde. 

Borstvoeding is niet meer de ‘normaal’ en veel mensen krijgen dit van kleins af aan (onbewust) te horen. Toen Floyd nog erg klein was, zat ik op een verjaardag gewoon tussen alle visite te voeden. Een jongen van een jaar of 9 was geïnteresseerd aan het kijken tot zijn moeder hem zei dat hij wat anders moest gaan doen want dat was onbeleefd. Daarmee wordt een kind onbewust al de boodschap gegeven dat borstvoeding geven iets is wat je niet hoort te zien. Ik vond het niet erg dat hij keek, het is ook enorm interessant. 

Toen ik met een 2 maanden jonge Floyd naar Martijn zijn werk ging, stonden er wel 10 kinderen (4-10 jaar) om me heen om te kijken hoe dat borstvoeden nou gaat, maar een meisje van 6 kwam Martijn vragen of ik niet een fles kon geven want het was vies. 6 jaar... en dan die mening hebben... Dat verzint zo'n kind echt niet zelf... 

Er is mij trouwens nog nooit gevraagd of ik ergens anders wil gaan zitten, eerder dat mensen zelf ergens anders gingen zitten. Wat mij ook al een beetje een vervelend gevoel gaf, maar ik kan me goed voorstellen dat je het niet wilt zien. Helemaal als er ook af en toe een tepel te zien is omdat het kind elke 5 tellen los laat en doekjes systematisch verwijderd. We doen als borstvoedende moeders allemaal ons best om ‘discreet’ (vreselijk woord) te voeden, maar soms lukt dat niet helemaal. En zelfs dan; het zijn een tepel en een stuk vlees. Iedereen heeft die.

Borstvoeding moet weer de normaal worden! Het mag er zijn, het mag gezien! En niet alleen baby’s. Ook een dreumes, peuter of kleuter. Daar is niks raars aan!

Reactie schrijven

Commentaren: 3
  • #1

    Milou (dinsdag, 16 april 2019 21:17)

    Amen! Zó waar dit!!!

  • #2

    Annelien (donderdag, 25 april 2019 11:51)

    Mooi geschreven! Ik vraag me alleen af wie deze flessen moeders voorlicht in de periode voor de bevalling, aangezien ze in de kraamtijd door professionals juist aangemoedigd wordt om kunstvoeding te geven. Zelf heb ik gekozen voor een consult met een lactatiekundige tijdens de zwangerschap. Zo voelde ik me goed voorgelicht en voorbereid tijdens de kraamtijd, manlief ging zelfs mee en maakte notities. Dit zou ik echt iedereen aan willen raden die borstvoeding overweegt. Een lactatiekundige hoeft echt niet pas te komen als het misgaat met borstvoeding !

  • #3

    moeder van 3 (dinsdag, 28 mei 2019 16:31)

    Bij alle drie mijn kinderen kwam het nooit goed op gang, en dan had ik het voor mijn gevoel goed op gang bleek ik niet genoeg te hebben, ik was de hele dag aan het voeden professionals erbij, vrijwilligers van la leche leaque en het lukte nog steeds niet. Mijn kind viel af ondanks dat ik de hele dag aan het voeden was. Bij de jongste zei de lactatiekundige "groeiden jouw borsten wel tijdens de zwangerschap?" nee. Ik heb ocytocinespray ingezet, domperidon is er ingezet....wat voelde ik mij mislukt, doe ik zo mijn best!. Ik was fysiek niet in staat tot borstvoeding, dat had ik niet meegekregen toen ik borstvoedingscursus deed!. Bij alle drie mijn kinderen probeerde ik het opnieuw maar pas bij nummer 3 begon de lactatiekundige vragen te stellen....